خزعبلات سامی گزیری

روزگاري كه روزگارُم هُد

شهرباني هُد و مو كارُم هُد

سالها خُم رئيس اُدُم بندر

هفت اقليم اختيارم هُد

پاسبان پياده سيصدتا

چند تا هم دگر سوارُم هُد

خُم هُدُم يك رئيس صد در صد

كارمندان بيشمارُم هُد

فكر و هوشُم هميشه آزادُد

مو توكل به كردگارُم هُد

با همه خلق از غريب و خودي

خوي اخلاص و سازگارُم هُد

همه مخلص هُُدت و لي ظاهر

تا زماني كه كار و بارُم هُد

بعد سي سال خدمت دولت

نام سرهنگي افتخارُم هُد

تا بُدم بركنار و باز نشست

خصم جونم بو هركه يارُم هُد

هيچ مهر و وفا به جا شُـنَـوُو

مه كسانيكه انتظارُم هُد

وقتي از اين جهان چدُم دو سه تا

دفتر شعر يادگارُم هُد

باز كامل دلُش خَشه كه هنوز

زن و فرزند در كنارُم هُد

مرحوم سيد كامل كاملي شاعر تواناي بندرلنگه